Τετάρτη, Αυγούστου 30, 2006

Αντιδράσεις: 

Όταν ο τυχοδιωκτισμός γίνεται 'κοινωνικό συμφέρον'


Αντιγράφω από άρθρο της Χριστιάννας Χατζηϊορδάνογλου στην εφημερίδα “ο Κόσμος του Επενδυτή” (Σάββατο 24 Σεπτεμβρίου 2005) με τίτλο “Μεταρρυθμίσεις… μισθών!”:

“…Δικαστές και εισαγγελείς όλων των βαθμίδων προχώρησαν ήδη στην κατάθεση των πρώτων αγωγών σε βάρος του Δημοσίου, με τις οποίες διεκδικούν την αναπροσαρμογή των αποδοχών τους αναδρομικά για την τελευταία τριετία. Στο Συμβούλιο της Επικρατείας, όπου εδρεύει η Γραμματεία του Μισθοδικείου ζητημάτων των λειτουργών της Δικαιοσύνης και στο οποίο πλειοψηφούν μη δικαστές, έχουν υποβληθεί δεκάδες αγωγές, ο αριθμός των οποίων αυξάνεται καθημερινά και έως το τέλος του χρόνου εκτιμάται ότι θα ξεπεράσουν τις 1.000.
Με αυτές οι δικαστικοί λειτουργοί στρέφονται κατά του Δημοσίου, υποστηρίζοντας ότι παραβιάζει το συνταγματικό κανόνα (άρ.88, παρ.2), που δεν επιτρέπει να χορηγούνται αμοιβές στα όργανα της εκτελεστικής και νομοθετικής εξουσίας υψηλότερες των χορηγούμενων στα όργανα της δικαστικής εξουσίας
Ζητούν λοιπόν, το κλείσιμο της ψαλίδας που υπάρχει ανάμεσα στους μισθούς των ίδιων και δεκάδων άλλων κατηγοριών δημόσιων λειτουργών. Κύριο αίτημα είναι η εξομοίωση των μηνιαίων μικτών αποδοχών του προέδρου της ΕΕΤΤ (ανέρχονται σε 10.271€) με τις αποδοχές του προέδρου του Ανωτάτου Δικαστηρίου (που θα συμπαρασύρει προς τα πάνω τους μισθούς των δικαστών των υπόλοιπων βαθμίδων, αφού αποτελεί τη βάση για τον ποσοστιαίο καθορισμό τους). Τα ποσά που διεκδικούν αναδρομικά για τα τελευταία τρία χρόνια οι δικαστικοί λειτουργοί ποικίλλουν ανάλογα με το βαθμό και τα χρόνια υπηρεσίας και ξεκινούν από τις 60.000€ για έναν πρωτοδίκη και ξεπερνούν ακόμα και τις 200.000€ για τους ανώτατους δικαστικούς...”

Οι συντεχνίες και τα συμφέροντά τους έχουν συμβάλλει καθοριστικά στην αναστολή, αν όχι ακύρωση, της προόδου αυτής της χώρας. Πάρτε και μετρήστε:
Οι μηχανικοί με τα δικαιώματά τους (οι παλιοί μηχανικοί ουσιαστικά έχουν κλείσει τις πόρτες) και τα κλειστά επαγγέλματά τους (ποιος βγάζει άδεια εξάσκησης επαγγέλματος, πώς μπορείς να πάρεις δημόσια έργα ή να κάνεις μελέτες – ένα κλειστό club γιατί έτσι είναι το ‘κοινωνικό συμφέρον’), οι γιατροί με τη δική τους μασονία, οι πανεπιστημιακοί (και εκπαιδευτικοί γενικότερα), οι δικηγόροι και συμβολαιογράφοι τα ίδια καραγκιοζιλίκια (λέγεται ότι από τα 2-3 κλειστά επαγγέλματα που θα προτείνει η χώρα να παραμείνουν κλειστά και μετά το 2009-10, γιατί θα έχει αυτό το δικαίωμα μόνο για 2-3 συγκεκριμένα επαγγέλματα η κάθε χώρα, μπορεί να είναι οι συμβολαιογράφοι και οι δικαστικοί αντιπρόσωποι), οι εργαζόμενοι σε ΟΤΕδες ΔΕΗδες, ΕΥΔΑΠ, ΕΡΤ, ΟΣΕδες, Ολυμπιακές (και… βάλτε να πάνε) λένε ότι για το ‘κοινό συμφέρον’ πρέπει το δημόσιο (δηλαδή όλοι οι υπόλοιποι πολίτες) να τους πληρώνει (και μάλιστα πλουσιοπάροχα) παρόλο που είναι 2 και 3 και 4 (σαν τα παιδιά του Πειραιά) φορές περισσότεροι σε αριθμό απ’ όσο χρειάζεται… και απ’ όσο θα έπρεπε, σε μια χώρα που πληρώνει τους τεμπέληδες που πλεονάζουν και έχουν και κεκτημένο δικαίωμα να έχουν κλειστό club εις βάρος αυτών που θέλουν να κάνουν κάτι).

Ο φερετζές μας έλειπε λοιπόν, και οι έλληνες δικαστές ασχολούνται επισταμένα για το πώς θα παίρνουν κάθε τρία χρόνια κάποιες εκατοντάδες εκατομμύρια € παραπάνω (60 έως 200 χιλιάδες επιπλέον ο κάθε ένας κάθε τρία χρόνια επί… πόσοι είναι αυτοί που θα πάρουν παραπάνω? 10χιλιάδες? 20?) από το κράτος (δηλαδή πώς θα παίρνουν από αυτό που αντιστοιχεί στο σύνολο των υπόλοιπων πολιτών). Πριν δέκα και κάτι χρόνια το είχαν ξανακάνει αυξάνοντας σε μια νύχτα τις αποδοχές τους κατά ένα μεγάλο ποσοστό – τους είχαν κράξει τότε αλλά στα παπάρια τους… Στο να πιέζουν να πάρουν το κοκό ήταν πολύ αποτελεσματικοί – στο να μην αφήσουν όμως το θεσμό της δικαιοσύνης να γίνει μπουρδέλο δεν ήταν (άδικος είμαι εδώ, τα μπουρδέλα είναι πολύ οργανωμένες επιχειρήσεις). Εδώ έβαλαν το χεράκι τους και οι άλλοι τύποι (οι παπάδες) που πρέπει υποχρεωτικά και αυτούς να τους πληρώνουμε (ρε έχετε καταλάβει ποιους πληρώνει αυτή η χώρα?).
Αυτοί και ακόμα περισσότεροι με μια νταβατζίδικη και τυχοδιωκτική λογική θέλουν να μας πείσουν ότι θα πάρουν ‘με το έτσι θέλω’ παραπάνω πόρους από τους υπόλοιπους διότι εξυπηρετούν το ‘κοινωνικό συμφέρον’. Εννοείται ότι εξυπηρετούν το συμφέρον της κάστας τους. Οι τύποι επικαλούνται και τα δικά τους κόλπα (είναι αντισυνταγματικό λέει να μην πάρουμε money) για να κάνουν το δικό τους.
Κάνουν από ελάχιστα έως τίποτα για να γίνουν οι ίδιοι σα σινάφι περισσότερο αποδοτικοί και χρήσιμοι σε αυτό που κάνουν και μετά να έχουν την απαίτηση να αξιώνουν χρήματα για την ύπαρξή τους. Σαν τους λέτσους και βρώμικους τυχοδιώκτες σε κάτι σπαγγέτι γουέστερν που ελεεινά αξίωναν να πάρουν τα χρήματα, χωρίς να έχει καμιά σημασία γι’ αυτούς το αν κάνουν κάτι χρήσιμο, το αν πρέπει να γίνουν πιο open-minded, το αν αυτό που τώρα κάνουν οδηγεί στο πουθενά (βέβαια αυτοί δεν επικαλούνταν το κοινωνικό συμφέρον – ήταν πιο ειλικρινείς). Εδώ τα παλικάρια απαξιούν να μάθουν απλά να χειρίζονται ένα pc για να επιταχυνθούν οι ατελείωτες χειρόγραφες και γραφειοκρατικές και αρτηριοσκληρωτικές διαδικασίες.
Το ανθρώπινο δυναμικό στη δικαιοσύνη δεν έχει την προσαρμοστικότητα, την ανησυχία να κάνει αποδοτικότερα τη δουλειά του με ένα πληροφοριακό σύστημα, το οποίο θα κόστιζε το ένα δέκατο από τις επιπλέον μισθολογικές απαιτήσεις τους για ένα έτος – το να πάρουν παραπάνω λεφτά για να έχουν προέδρους πρωτοδικών και δικαστών της εμβέλειας ενός καλούση ή ενός ζήση τους φαίνεται από την άλλη απόλυτα λογικό.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου