Τετάρτη, Αυγούστου 30, 2006

Αντιδράσεις: 
ΑΝΕΡΓΙΑ, ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΚΑΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ


'Ακόμα λοιπόν και στην επαγγελματική εκπαίδευση, οι 'δομικές αλλαγές' που χρειάζονται στο εκπαιδευτικό μας σύστημα για να εξασφαλισθεί η καλύτερη προσαρμογή του στις ανάγκες της αγοράς -όπως και σε πλείστους όσους άλλους τομείς της οικονομικής μας ζωής- θα πρέπει να στοχεύουν στην άρση των αντικινήτρων που εμποδίζουν την ανάπτυξη της επιχειρηματικότητας'

Πολύς λόγος γίνεται και πάρα πολλά χρήματα (Ελλήνων και Ευρωπαίων φορολογούμενων) δαπανώνται τα τελευταία χρόνια για την "συνεχιζόμενη εκπαίδευση και κατάρτιση" στα πλαίσια της προσπάθειας καταπολέμησης της ανεργίας. Δεν επιθυμώ να αμφισβητήσω την σημασία που έχει στη σύγχρονη εποχή η συνεχιζόμενη εκπαίδευση και κατάρτιση του ανθρώπινου δυναμικού για τη διαρκή προσαρμογή του στις συνεχώς μεταβαλλόμενες συνθήκες του περιβάλλοντος. Η ανεργία εντούτοις είναι ένα φαινόμενο τόσο δυσάρεστο ώστε να μην επιτρέπει αυταπάτες, σε σχέση με την αποτελεσματικότητα των μέσων που χρησιμοποιούνται για την καταπολέμησή της.

Τις νέες θέσεις εργασίας δεν τις δημιουργεί το εκπαιδευτικό σύστημα, τις δημιουργεί η επιχειρηματικότης. Η ιδέα, άρα, ότι με την κατάλληλη εκπαίδευση των εργαζομένων θα μπορέσουμε να επιτύχουμε άμεση ή έστω μεσοπρόθεσμη μείωση της ανεργίας, έχει ουσιαστική σημασία μόνον αν προηγουμένως έχουμε διαπιστώσει, πέραν κάθε αμφιβολίας, ότι η έλλειψη εκπαιδευμένων εργαζόμενων αποτελεί κύριο ανασταλτικό παράγοντα που εμποδίζει στη χώρα μας την ανάληψη νέων ή την περαιτέρω ανάπτυξη επιχειρηματικών δραστηριοτήτων. Από όσα γνωρίζω, τέτοια διαπίστωση δεν έχει γίνει, κατά τρόπον αδιαμφισβήτητο, και αμφιβάλλω αν έχει καν απλώς διατυπωθεί στα σοβαρά, με ατελή, έστω, τεκμηρίωση.

Συνεπώς θα ήταν εξαιρετικά παρακινδυνευμένο να θεωρηθεί ότι το φαινόμενο αυτό μπορεί να αντιμετωπιστεί με την αναδιάρθρωση του εκπαιδευτικού συστήματος με αυτόν τον στόχο, όπως υπονοείται από όλους σχεδόν τους κατά καιρούς επίδοξους μεταρρυθμιστές του.

Κατά τη δική μου γνώμη, αν πραγματικά επιθυμούμε να αντιμετωπίσουμε μακροπρόθεσμα τα προβλήματα της ανεργίας, θα πρέπει να στραφούμε προς την κατεύθυνση της μεταβολής του γενικότερου εκπαιδευτικού μας συστήματος και κατά συνέπεια, τελικά, των κρατουσών κοινωνικών αντιλήψεων. Θα πρέπει δηλαδή να αναλογισθούμε αν ετοιμάζουμε τους νέους μας και τους κατευθύνουμε προς την επιχειρηματική δραστηριότητα ή την αμιγή μισθοδοτούμενη απασχόληση.

Η Ελληνική Εκπαίδευση πρέπει ασφαλώς να προσαρμοσθεί στις ανάγκες της σύγχρονης αγοράς εργασίας. Προς την κατεύθυνση αυτή όμως νομίζω ότι η καλύτερη απόδειξη του γεγονότος ότι δεν είναι κατ' αρχήν προσαρμοσμένη η Ελληνική Εκπαίδευση στις ανάγκες της αγοράς, προκύπτει όταν κάποιος τολμά να ξεκινήσει μια νέα εκπαιδευτική δραστηριότητα, που λίγοι ή κανείς δεν έχει αποτολμήσει προηγουμένως, και οι απόφοιτοι της εκπαιδευτικής αυτής δραστηριότητας γίνονται ανάρπαστοι από την αγορά. Ακόμα λοιπόν και στον τομέα της επαγγελματικής εκπαίδευσης, οι "δομικές αλλαγές" που χρειάζονται στο εκπαιδευτικό μας σύστημα για να εξασφαλισθεί η καλύτερη προσαρμογή του στις ανάγκες της αγοράς -όπως και σε πλείστους όσους άλλους τομείς της οικονομικής μας ζωής- θα πρέπει να στοχεύουν στην άρση των αντικινήτρων που εμποδίζουν την ανάπτυξη της επιχειρηματικότητας. Αυτή είναι τελικά, αν το σκεφτεί κανείς, η πιο θεμελιώδης αλλαγή στον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζει τα

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου