Τρίτη, Μαΐου 29, 2007

Αντιδράσεις: 

Επαναστατικότητα και δημιουργία

του Σταμάτη Σέλλα

Iδεολογία, φιλελεύθεροι ,Σοσιαλιστές ,κομμουνιστές… Όλη η ανθρωπότητα προσπαθεί να ενταχθεί ιδεολογικά σε ιδέες. Ιδέες αγνές, ιδέες για την βελτίωση της ανθρώπινης ύπαρξης. Ιδέες που προσπαθούν να οδηγήσουν στην εξύψωση της ανθρώπινης ύπαρξης. Όλοι οι άνθρωποι αηδιασμένοι με την υπάρχουσα κατάσταση ελπίζουν στην εδραίωση κάτι καλύτερου. Δεν μιλώ για καλύτερο πολίτευμα φυσικά. Η δημοκρατία είναι ότι καλύτερο μπορεί να υπάρξει και οι αρχαίοι έλληνες ήταν οι πρώτοι που το αντιλήφθηκαν αυτό όταν οι υπόλοιποι λαοί ακολουθούσαν την μοναρχία πιστεύοντας ότι το ιδανικότερο ήταν για αυτούς να αποφασίζει κάποιος άλλος. Ίσως γιατί δεν μπορούσαν να καταλάβουν πως γίνεται ένας ευγενής να αποφασίζει γι αυτούς χωρίς να γνωρίζει τις ανάγκες τους.

Οι φοιτητές εδώ και αρκετό καιρό έχουν εξεγερθεί και βρίσκονται στους δρόμους. Οι περισσότεροι απλοί πολίτες πιστεύουν ότι όλη αυτή η κατάσταση υπάρχει επειδή οι φοιτητές καθοδηγούνται από διάφορες παρατάξεις. Είναι όμως αυτή η πραγματικότητα; Τι όνειρα μπορεί να έχει ένας νέος μεγαλωμένος ουσιαστικά από βρέφος με τις οδηγίες ότι πρέπει να μπει στο πανεπιστήμιο για να μπορεί να βγάζει αρκετά χρήματα για να θρέψει την οικογένεια του; Το θλιβερό είναι ότι η επιστήμη κινδυνεύει να χάσει τον προορισμό της. Έχει χάσει αυτήν την φλόγα η οποία οδήγησε σε μεγάλες ανακαλύψεις οι οποίες ως επί τω πλείστον έχουν γίνει από Έλληνες και οδήγησαν στην πολιτιστική καλυτέρευση αυτού του κόσμου που έχουμε δημιουργήσει εμείς και οι πρόγονοι μας. Πρέπει να κατανοήσουμε από κοινού ότι αυτή η φλόγα δημιουργίας η οποία υπάρχει ακόμα στους σημερινούς νέους φοιτητές αν υπάρξει η κατάλληλη σπίθα μπορεί να οδηγήσει σε δημιουργία και όχι σε καταστροφή. Η επαναστατικότητα και οι αγνές ιδέες μπορούν να λειτουργήσουν προς το καλό της κοινωνίας και όχι προς την καταστροφή της αν δοθεί η κατάλληλη σπίθα.

Η επαναστατικότητα και οι αγνές ιδέες μπορούν να λειτουργήσουν προς το καλό της κοινωνίας και όχι προς την καταστροφή της αν δοθεί η κατάλληλη σπίθα

Η εξέγερση του πολυτεχνείου είναι ένα τρανό παράδειγμα των λεγόμενων μου. Την στιγμή που η μεγαλύτερη μερίδα του κόσμου επιθυμούσε διακαώς την επανεδραίωση της δημοκρατίας στην Ελλάδα αλλά κανείς δεν τολμούσε να αντιδράσει από τον φόβο της απώλειας της ζωής του ή των υλικών του αγαθών, οι φοιτητές ήταν αυτοί που έκαναν την αρχή για την δημιουργία μιας νέας δημοκρατίας. Κι αυτό συνέβη γιατί έχοντας αισθανθεί την πλήρη απώλεια της ελευθερίας τους αντιλαμβάνονταν ότι δεν είχαν τίποτα πολυτιμότερο να χάσουν.

Σήμερα,έχουν περάσει περισσότερα από 30 χρόνια από τότε και οι νέοι άνθρωποι δεν έχουμε ζήσει ούτε δικτατορίες, ούτε πολέμους και φυσικά δεν έχουμε ζήσει την πλήρη στέρηση της ελευθερίας του λόγου, της έκφρασης και γενικότερα την κατάργηση της ανθρώπινης βούλησης. Αυτό που ζούμε είναι η πίεση της καθημερινότητας, η πίεση της ανεργίας και της ανέχειας. Όλοι παλεύουμε να αποκτήσουμε από παιδιά όσα περισσότερα εφόδια για το μέλλον μπορούμε ώστε να καταφέρουμε να ζήσουμε μία όσο το δυνατό πιο ευκατάστατη ζωή.

Το σημαντικό είναι ότi ενώ οι καταστάσεις άλλαξαν, προς το καλύτερο, τα συναισθήματα παραμένουν όμοια .Αυτό που οδήγησε τους φοιτητές στην τότε εξέγερση τους, ήταν η καταφανής καταπάτηση της ελευθερίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από το τότε καθεστώς. Αυτή η σπίθα ήταν που οδήγησε στην επανάσταση. Σήμερα που έχουμε δημοκρατία, δεν υπάρχει αυτή η προφανής καταπάτηση ελευθεριών που υπήρχε τότε, όμως οι νέοι μεγαλωμένοι μέσα στα <<πρέπει>> και στην αβεβαιότητα του μέλλοντος ,και χωρίς να έχουν ζήσει τις παλαιότερες πολιτικές καταστάσεις νιώθουν ότι η ελευθερία τους βεβηλώνεται και φυσικά όπως τότε, έτσι και σήμερα είναι πρόθυμοι να την υπερασπιστούν με οποιονδήποτε τρόπο, ακόμα και λανθασμένα εάν κάποιοι καλοθελητές εκμεταλλευτούν την επαναστατικότητα τους προς όφελός τους.

Χρέος της πολιτείας είναι να στρέψει όλη αυτή την ενέργεια των φοιτητών, την ενέργεια αυτή που τους ωθεί σε συλλαλητήρια, αυτή την ενέργεια που μπορεί να τους οπλίσει ακόμα και με μολότοφ, σε μία δημιουργική κατεύθυνση. Διασφαλίζοντας την ατομική ελευθερία χωρίς διακρίσεις και πάνω από όλα ενημερώνοντας τους νέους για τα δικαιώματά τους μπορεί να πετύχει την αντιστροφή της παρούσας κατάστασης.

Ίσως αν κάποιος εκπρόσωπος της πολιτείας διάβαζε αυτό το άρθρο τώρα θα σκεφτόταν ότι η παραπάνω πρόταση δεν είναι τίποτα άλλο παρά σκόρπιες φράσεις και αοριστίες που δεν μπορούν να γίνουν πράξη. Αυτό που έχω να πώ είναι το εξής:
Όταν σε 12 χρόνια φοίτησης το ελληνικό σχολείο μέχρι την δευτεροβάθμια εκπαίδευση δεν φροντίζει να ενημερώσει τον μαθητή για την δημόσια ζωή, δεν φροντίζει να τον ωθήσει σε καλλιέργεια δημιουργικής σκέψης, ώστε να βγει σαν ώριμος πολίτης στην κοινωνία, παρά μόνο του παρέχει πασαλείμματα γνώσης για να εισαχθεί σε κάποια σχολή τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, τι απαιτήσεις μπορούμε να έχουμε εμείς από αυτόν τον άνθρωπο όταν γίνει φοιτητής ή εργαζόμενος; Πώς μπορούμε εμείς σαν κοινωνία να τον προστατεύσουμε από τα παιδομαζώματα και παιδοστρατεύσεις που γίνονται με την μέθοδο της επίκλησης στο συναίσθημα από τους προαναφερθέντες καλοθελητές, και ακόμα περισσότερο πώς μπορούμε να τον συλλάβουμε, να τον κατηγορήσουμε και να τον καταδικάσουμε σαν απόκληρο από την στιγμή που δεν φροντίσαμε στα 12 χρόνια της σχολικής του ζωής να τον ωθήσουμε να αισθανθεί, να λειτουργήσει και να σκεφτεί σαν ενεργός και υπεύθυνος πολίτης; Παρόλα αυτά στα 18 του χρόνια τον υποχρεώνουμε κιόλας να ασκήσει το δικαίωμα της ψήφου…

Φυσικά δεν πρόκειται να ασχοληθώ με το αν η αντίδραση των φοιτητών έχει σαν αιτία της την αναθεώρηση του συντάγματος, τον νόμο πλαίσιο ή κάτι άλλο. Εκτός από ένα μικρό ποσοστό ενημερωμένων φοιτητών που γνωρίζουν γιατί αντιδρούν, οι υπόλοιποι που διατείνονται κατά των μεταρρυθμίσεων μου θυμίζουν αγνά χωριατόπουλα την περίοδο της κατοχής που επειδή δεν είχαν δει ποτέ αντάρτη ,τους είπαν ότι οι αντάρτες έχουν κέρατα και ουρά και αυτά το πίστεψαν.

Η ελευθερία πρέπει να αποτελεί την βασική αρχή της κοινωνίας. Αυτό πίστευε ο John Lock αυτό πίστευε ο Ricardo και πολλοί φιλελεύθεροι διανοητές του σύγχρονου κόσμου. Δεν καταδικάζουμε τις ωφέλιμες ιδέες. Τις διατηρούμε μέχρι τελικής πτώσεως. Εξάλλου όλοι εμείς οι αγνοί οπαδοί του δικαιώματος της ελεύθερης έκφρασης έχουμε χρέος να διαλαλούμε ότι μπορούμε να διαφωνούμε καθέτως με κάποιους, αλλά είμαστε και ικανοί να πεθάνουμε προσπαθώντας να διασφαλίσουμε ότι μπορούνε να εκφράζουν ελεύθερα την άποψη τους.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου