Σάββατο, Απριλίου 26, 2008

Πίσω από τη σύγκρουση των μοντέλων β'

Αντιδράσεις: 
Το ΒΗΜΑ, 16/04/2006
ΔΥΟ XPONIA μετά τις εκλογές του 2004 η Νέα Δημοκρατία ως κυβέρνηση ανακαλύπτει ότι θέλει να εφαρμόσει το ιρλανδικό μοντέλο για την ανάπτυξη της οικονομίας ενώ το ΠαΣοΚ αναζητεί ακόμη το μοντέλο που θα προβάλει στο πρόγραμμα με το οποίο θα διεκδικήσει τη διακυβέρνηση της χώρας στις ερχόμενες εκλογές, αφού προηγουμένως... αποκήρυξε το σουηδικό. H μεν Ιρλανδία είναι η πλουσιότερη (μετά το Λουξεμβούργο) χώρα της Ευρωπαϊκής Ενωσης, η δε Σουηδία - επίσης πλούσια χώρα - είναι το πρότυπο του κοινωνικού κράτους. Και οι δύο έχουν κερδίσει το στοίχημα της ανταγωνιστικότητας. H μεγάλη διαφορά είναι ότι η Ιρλανδία είναι μια φιλελεύθερη οικονομία στην οποία συρρικνώνεται χρόνο με τον χρόνο το κράτος, στη δε Σουηδία - μια χώρα με πλούσια σοσιαλδημοκρατική παράδοση - το κράτος είναι το μεγαλύτερο κομμάτι της οικονομίας της σε όλη την Ευρωπαϊκή Ενωση.

ΠΑΣΟΚ

Ψάχνουν πόρους για προστασία των ανέργων

Τους τελευταίους μήνες το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης παρουσιάζει αδυναμία να διατυπώσει μια σαφή πολιτική πρόταση που να απαντά στο κρίσιμο ερώτημα: Ποια στοιχεία του περίφημου αυτού μοντέλου θα μπορούσαν να μεταφερθούν στην Ελλάδα και - κυρίως - πώς αυτά θα μπορέσουν να συνοψιστούν σε μια εναλλακτική πρόταση για την οικονομία; H αδυναμία αυτή του ΠαΣοΚ οφείλεται αφενός σε εσωκομματικές αντιπαραθέσεις στελεχών και αφετέρου στον δισταγμό να υιοθετηθούν και να διατυπωθούν προτάσεις που θεωρείται ότι κοστίζουν (επικοινωνιακά ή σε ψήφους).

Χαρακτηριστικό σύμπτωμα του προβλήματος είναι άλλωστε η απαγόρευση που επέβαλε το τελευταίο δεκαήμερο η Χαριλάου Τρικούπη σε όλα τα κομματικά στελέχη για κάθε δημόσια συζήτηση σχετικά με το σουηδικό ή οποιοδήποτε άλλο μοντέλο οικονομικής ανάπτυξης, που θα μπορούσε να προκαλέσει «παρερμηνείες». «Δυστυχώς, έπειτα από τα γεγονότα των τελευταίων ημερών σταμάτησε και η συζήτηση για την επεξεργασία μιας σοβαρής οικονομικής πρότασης» ανέφερε χαρακτηριστικά στέλεχος του οικονομικού επιτελείου την προηγούμενη εβδομάδα.

Παρά ταύτα, στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης υπάρχουν στελέχη που επιμένουν να αναζητούν τους τρόπους με τους οποίους θα μπορέσει να παρουσιαστεί η πρόταση του ΠαΣοΚ για την οικονομία. Κάποια από αυτά τα στελέχη εξηγούν ότι οι απολύσεις, στις οποίες αναφέρθηκε ο κ. Γ. Φλωρίδης προτού καθαιρεθεί από τον κ. Γ. Παπανδρέου, δεν είναι το καθοριστικό στοιχείο του «σουηδικού μοντέλου», όπως αυτό επικράτησε να ονομάζεται. Το σπουδαιότερο στοιχείο είναι το δίκτυο προστασίας των απολυθέντων, το οποίο βασίζεται αφενός στην υψηλή φορολογία φυσικών και νομικών προσώπων και αφετέρου στη διαρκή επανακατάρτιση του εργατικού δυναμικού, ώστε να είναι δυνατή η μετακίνησή του σε τομείς υψηλής παραγωγικότητας ή σε θέσεις εργασίας όπου υπάρχει ζήτηση.

Το ΠαΣοΚ είναι σαφές ότι δεν πρόκειται να προτείνει κάποια αντιγραφή του σουηδικού μοντέλου στην Ελλάδα. Αυτό εκ των πραγμάτων δεν είναι εφικτό. H πολιτική του πρόταση όμως αναγκαστικά θα πρέπει να δώσει απαντήσεις στο κρίσιμο ερώτημα: πώς θα εξασφαλιστεί η χρηματοδότηση του δικτύου προστασίας των απολυθέντων και της διαδικασίας επανακατάρτισης των επαγγελματιών.

Οπως διεφάνη έπειτα από την καθαίρεση Φλωρίδη, σε αυτό το κρίσιμο σημείο το ΠαΣοΚ είναι διχασμένο. Υπάρχουν κάποιοι που λένε ότι το σύστημα υψηλής κοινωνικής προστασίας και ευελιξίας θα χρηματοδοτηθεί από τις επιχειρήσεις και τα υψηλά εισοδηματικά κλιμάκια. «Κάτι τέτοιο θα υπονομεύσει την επιχειρηματικότητα και την οικονομική ανάπτυξη» υποστηρίζει ο εσωκομματικός αντίλογος. Αλλοι λένε πως τα βάρη θα μπορούσαν να επιμεριστούν σε ολόκληρη τη φορολογική βάση, με στόχο την αναδιανομή και την εξασφάλιση του δικτύου προστασίας για τους οικονομικά ασθενείς και τις «ομάδες υψηλού κινδύνου». «Αυτό δεν είναι πολιτικά ρεαλιστικό» επιμένει η άλλη ομάδα. H εξεύρεση πολιτικής και επικοινωνιακής ισορροπίας μεταξύ των δύο τάσεων είναι αυτή που θα κρίνει αν το σουηδικό μοντέλο θα αποδειχθεί όνειρο ή εφιάλτης για το ΠαΣοΚ.

ΑΓΓ. ΚΩΒΑΙΟΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου