Δευτέρα, Ιανουαρίου 12, 2009

Για να μην απορούμε πως μερικοί πάνε μπροστά, με ποιες πλάτες ανελίσσονται και σε ποιους χρωστάνε υποχρεώσεις...

Αντιδράσεις: 
Πριν από λίγο καιρό διαβάζοντας μιά σειρά από άρθρα σχετικά με την προδοσία του Οτσαλάν, έμεινα έκπληκτος όταν σε ένα άρθρο του Βήματος διαφαινόταν μια ωμή παρέμβαση των Αμερικανών και της CIA, όχι τόσο στην ίδια την επιχείρηση, αλλά στα εσωτερικά πολιτικά τεκταινόμενα που ακολούθησαν στην Ελλάδα. Παραθέτω τόσο το απόσπασμα, όσο και τα ερωτήματα μου στην κρίση σας...

πηγή: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=78&artid=148022
«Η σύλληψη του Οτσαλάν στο Ναϊρόμπι ήταν η φυσική κατάληξη μιας κακοστημένης επιχείρησης που είχε ως πρωταγωνιστές τις ελληνικές μυστικές υπηρεσίες από τη μια πλευρά και τη CIA, τη MOSSAD και τη ΜΙΤ από την άλλη.

Η Ελλάδα πλήρωσε μια πολιτική υποστήριξης του ΡΚΚ και εξάρτησής της από ισχυρότατα λόμπι που λειτουργούσαν εντός και εκτός των κρατικών μηχανισμών, χωρίς ποτέ να είναι σαφές τι ήταν εγκεκριμένη αποστολή και τι όχι.

Η σύλληψη του Οτσαλάν σηματοδότησε όμως και την αλλαγή στην εικόνα της Ελλάδας σε σημαντικά διεθνή κέντρα αποφάσεων.

Οταν, λίγες ώρες μετά τη δημοσιοποίηση της σύλληψης του αρχηγού του ΡΚΚ, ο Πάγκαλος ζητούσε την αμερικανική συνδρομή για να φυγαδεύσει τον Καλεντερίδη και τους Κούρδους που είχαν απομείνει εγκλωβισμένοι στην ελληνική πρεσβεία, ο αμερικανός πρεσβευτής Νικ Μπερνς του απάντησε ψυχρά: «Θόδωρε, δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτε απολύτως. Η Μάντλιν (Ολμπραϊτ) είναι πολύ χολωμένη γιατί συνεργαστήκατε με τρομοκράτες».

Δύο ημέρες αργότερα
, όταν τηλεφώνησε ο νέος υπουργός Εξωτερικών
Γιώργος Παπανδρέου, ο Μπερνς ήταν πολύ πιο θερμός: «Ο.Κ. Θα κάνουμε ότι μπορούμε, η CIA θα εγγυηθεί την ασφαλή διέλευση όλων»...»
Αυτά έγραφε λοιπών ο Αλέξης Παπαχελάς και Το Βήμα, όχι καμία δεξιάτζα... και το εύλογο ερώτημα που τίθεται είναι:
Τι να άλλαξε άραγε εκείνες τις δύο μέρες; Ποια η διαφορά ανάμεσα στον Θεόδωρο Πάγκαλο που γεννήθηκε στην Ελευσίνα στις 17 Αυγούστου 1938 και στον Γιώργο Παπανδρέου ο οποίος γεννήθηκε το 1952 στο Σαιντ Πωλ (St Paul) της Μιννεσότα (Minnesota) των Η.Π.Α.;
Βουλευτές του ΠΑΣΟΚ και οι δύο, στην ίδια κυβέρνηση και οι δύο! Γιατί όμως ο Αμερικάνος πρέσβης αρνήθηκε βοήθεια στον ένα ενώ για τον άλλο ήταν όλα «Ο.Κ.»;
Μήπως τελικά δεν πρέπει να απορούμε πως οι ανεπρόκοποι προκόβουν, με ποιες πλάτες ανελίσσονται, σε ποιους χρωστάνε υποχρεώσεις και το «ηγετικό» τους προφίλ;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου