Κυριακή, Ιανουαρίου 18, 2009

Διαδικτυακή Ψηφοφορία για το Άσυλο

Αντιδράσεις: 
Το blog paideia-gr διεξάγει Διαδικτυακή Ψηφοφορία για το Άσυλο. Είναι σημαντικό να γνωστοποιηθεί αυτή η προσπάθεια, ώστε να αποτυπωθεί η άποψη όσο γίνεται μεγαλύτερου δείγματος.
Οι έξι (6) επιλογές έχουν ως εξής:
1) Δεν πρέπει σε καμιά περίπτωση να γίνεται άρση του Ασύλου! Είναι κατάκτηση Αγώνων!
2) Είμαι ικανοποιημένος με το τωρινό νομικό πλαίσιο.
3) Πιστεύω ότι το νομικό πλαίσιο είναι σωστό, αλλά δεν εφαρμόζεται.
4) Πιστεύω ότι πρέπει να γίνουν ριζικές αλλαγές στο νομικό πλαίσιο, ώστε να άρεται με συντομότερες διαδικασίες το Άσυλο.
5) Να αποφασίζει ο εισαγγελέας την άρση του ασύλου.
6) Το Άσυλο πρέπει να καταργηθεί! Δεν έχει νόημα σε μια δημοκρατική κοινωνία!

Στη συνέχεια παραθέτω την άποψη μου, την οποία και υπέβαλα ως σχόλιο στην ανακοίνωση του paideia-gr που σχετίζεται με τη Διαδικτυακή Ψηφοφορία για το Άσυλο.
Καταρχάς συγχαρητήρια για την προσπάθεια, είναι πολύ σημαντικό να δούμε οι Έλληνες χρήστες του Διαδικτύου τι άποψη έχουν γι αυτό το κρίσιμο ζήτημα. Δεν έκανα κάποιο σχόλιο νωρίτερα γιατί ήθελα να υπάρχει ένας ικανός αριθμός ψήφων που να οδηγεί σε, ίσως όχι τόσο ακριβή, αλλά σίγουρα χρήσιμα συμπεράσματα.

Απ' ότι φαίνεται, η εξέλιξη των αποτελεσμάτων επιβεβαιώνει το γενικότερο κλίμα που επικρατεί στην κοινωνία για το ζήτημα του ασύλου. Πιστεύω πως η μόνη διαφορά που θα υπήρχε σε πιθανή δημοσκόπηση θα αφορούσε μια ελαφριά αύξηση των συντηρητικών ανακλαστικών.

Αυτό το λέω διότι κατά βάση τα άτομα που χρησιμοποιούν το Διαδίκτυο είναι νεαρότερα και ίσως με πιο ριζοσπαστικές αντιλήψεις σε σχέση πάντα με το πιθανό δείγμα που θα επέλεγε μια εταιρία δημοσκοπήσεων.

Επιπλέον, μιας και η επαφή μου με τα φοιτητικά αμφιθέατρα είναι πρόσφατη, τα αποτελέσματα αποδεικνύουν την ύπαρξη μιας σιωπηρής πλειοψηφίας που διαφωνεί με αυτό που εμφανίζεται ως φοιτητικό κίνημα.

Μια πλειοψηφία που επιθυμεί αλλαγές, αλλά παράλληλα απουσιάζει από τις συμμετοχικές διαδικασίες απαξιώνοντας με αυτό τον τρόπο τις ακρότητες και την καπηλεία που επιχειρούν διάφορες καλά οργανωμένες μειοψηφικές ομάδες.

Είναι φανερό λοιπών, πως σε ένα σύνολο 350.000 φοιτητών και σπουδαστών:

Όταν οι 20.000 διαδηλώνουν, οι 330.000 τουλάχιστον αδιαφορούν.

Όταν οι 50.000 διαδηλώνουν, οι 300.000 τουλάχιστον αδιαφορούν.

Ακόμα κι όταν οι 80.000 διαδηλώνουν, οι υπόλοιποι 270.000 αδιαφορούν!

Δυστυχώς οι 20.000 ή οι 50.000 ή ακόμα και οι 80.000 θα φαίνονται πάντα πολλοί, θα γεμίζουν τεράστιους δρόμους, αναρίθμητα φωτορεπορτάζ και τηλεοπτικά πλάνα, διαφημίζοντας έτσι τους "μαζικούς" αγώνες του "φοιτητικού κινήματος"...

Οι υπόλοιποι 330.000, ή 300.000, ή έστω οι υπόλοιποι 270.000 αν και θα είναι πάντα περισσότεροι είναι αναγκασμένοι να υποκύπτουν στις ορέξεις των οργανωμένων...

Και βεβαίως όταν αυτό το θέμα τεθεί ως ερώτημα προς τους αγωνιστές, η υποκρισία των δήθεν δημοκρατών δίνει ρέστα, δεν έχετε παρά να το δοκιμάσετε...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου